اعتماد به نفس با دورویی جور در نمی آید. وقتی دیگران را به خاطر ثروت، مقام، شهرت و قدرتشان ستایش می کنید و احترام می گذارید، لطمه بزرگی به اعتماد به نفس خودتان وارد می کنید. شاید ندانید ولی با این کار شخصیت خودتان را له می کنید. پیام چنین رفتاری به خودتان این است: (من چیز مهمی نیستم). (من کاره ای نیستم). ( کاری از دست من بر نمی آید و باید پاچه خوار دیگران باشم). وقتی خودتان را باور داشته باشید، با صداقت بیشتری با مردم روبرو می شوید و این برایتان ترسی ندارد.

شهامت، نعمت بزرگ الهی است.

اکنون به شهامت خود نگاه کنید. طوریکه اولین بار است آن را پیدا کرده اید. حالا می بینید که آن را خوب خوب می شناسید. شهامت شما همیشه همراهتان بوده است و فقط شما گاهی آن را نادیده گرفته بودین.

به خاطر شهامتتان شکرگزار باشید.

برای برداشتن هر قدم کوچک یا بزرگی در این دنیا به شهامت نیاز هست. می خواهید وزن خود را کاهش دهید؟ می خواهید کنکور بدهید؟ می خواهید به جنگ مشکلات بروید؟ می خواهید به سستیهای خود غلبه کنید؟ می خواهید تصمیمهای مهمی بگیرید؟ می خواهید اهداف بزرگی برای خود انتخاب کنید؟ می خواهید طریق الهی و معنویتان را در پیش بگیرید؟ چقدر کارهای بزرگتان را عقب انداخته اید؟ شما به شهامت، به شهامت، به شهامت، به شهامت نیاز دارین و شما اکنون و در همین لحظه، هر چه قدر که بخواهید، آن را دارید. کافیست به شهامت خود نگاهی بیندازید. شهامتی که همان ابتدا با آن متولد شدید.

ترس چیست؟ ترس همان است که باعث می شود، زیر ماشین نروی، در چاله نیفتی، به غریبه ها اعتماد نکنی، در ترسناک ترین لحظات یاد خدا می افتیم، پس ترس هم یک موهبت الهی است. به ترسهایمان هم نگاه کنیم و به خاطر آنها از خداوند سپاسگزار باشیم. اما مغلوب ترسهایمان نشویم. ترسهایمان را بشناسیم و اجازه ندهیم همه جای ذهنمان را پر کنند.